Michaił Iwanowicz Martynow (ros. Михаил Иванович Мартынов, ur. we wsi Drugaja Jełszanka w guberni samarskiej (obecnie w obwodzie orenburskim), zm. 26 czerwca 1986 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał porucznik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1940).
Życiorys Był narodowości mordwińskiej. Do 1924 skończył 5 klas szkoły, a w 1930 radziecką szkołę partyjną w Sarańsku, od czerwca 1930 służył w Armii Czerwonej, w 1931 ukończył Zjednoczoną Szkołę Lotników i Techników Lotniczych, a w 1933 wojskową lotniczą szkołę pilotów w Borisoglebsku. Był pilotem Sił Wojskowo-Powietrznych Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego, a od 1936 dowódcą klucza, zastępcą dowódcy i dowódcą eskadry w Kijowskim Okręgu Wojskowym, jako dowódca eskadry 48 bombowego pułku lotniczego uczestniczył w agresji ZSRR na Polskę we wrześniu 1939. Od stycznia do marca 1940 brał udział w wojnie z Finlandią, wykonując 46 lotów bojowych na bombowcu, po wojnie dowodził eskadrą bombowców w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym.