Był członkiem Stowarzyszenia Polskich Inżynierów Górniczych i Hutniczych gdzie przewodniczył komisji do spraw zatrudnienia inżynierów oraz Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Województwa Śląskiego. Wraz z prezesem Wyższego Urzędu Górniczego Zygmuntem Malawskim opracowali „Niemiecko-polski popularny słownik górniczy”. Był członkiem zwyczajnym Instytutu Śląskiego w Katowicach.
Był filistrem honorowym korporacji Silesia.
W 1937 roku otrzymał tytuł doktora nauk technicznych honoris causa Akademii Górniczej w Krakowie za wybitne zasługi dla polskiego przemysłu górniczego. Podczas tej samej ceremonii analogiczny tytuł otrzymał Michał Grażyński.
We wrześniu 1939 roku wyjechał wraz z żoną i córką, przez Rumunię do Francji, gdzie zamieszkał w Tuluzie i pracował w tamtejszym Czerwonym Krzyżu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (18 listopada 1930) Złoty Krzyż Zasługi (4 maja 1929)M.P. z 1929 r. nr 114, poz. 285 „za zasługi na polu pracy narodowej i społecznej”.
Przypisy