Szczepan Włodarski (ur. 1918, zm. 1996) – duchowny Kościoła Polskokatolickiego, teolog starokatolicki, patrolog, nauczyciel akademicki Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.
Życiorys Urodzony w Kłobucku. Odbył studia teologiczne w Seminarium Ojców Franciszkanów we Lwowie i w Krakowie oraz na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1945). W 1951 został kapłanem Kościoła Polskokatolickiego, w którym w latach 1952–1953 był wykładowcą Seminarium Duchownego w Warszawie. W 1961 został asystentem, w 1963 starszym asystentem w Katedrze Teologii Praktycznej ChAT. W 1962 uzyskał stopień naukowy doktora teologii na podstawie rozprawy pt. Idea nieomylności Kościoła w eklezjologii patrystycznej (pierwsze cztery wieki chrześcijaństwa) napisanej pod kierunkiem bp. prof. Maksymiliana Rode. Stopień doktora habilitowanego teologii otrzymał w 1967. W 1969 został docentem w ChAT. W 1971 wyemigrował do USA.