Wrona białoszyja (Corvus typicus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae). Występuje endemicznie w Indonezji, nie jest zagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania Wrona białoszyja zamieszkuje środkowy i południowy Celebes oraz mniejsze wyspy Muna i Buton.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisał w 1853 roku francuski ornitolog Karol Lucjan Bonaparte, nadając mu nazwę Gazzola typica. Jako miejsce typowe Bonaparte podał błędnie Nową Kaledonię (); niemiecki ornitolog Erwin Stresemann w 1953 roku określił lokalizację holotypu na wyspę Buton.
C. typicus czasami umieszczany był w nieuznawanym obecnie rodzaju Nesocorax. Blisko spokrewniony z wroną jednobarwną (C. unicolor), do której jest podobny w budowie; do niedawna uważano, że obydwa gatunki należą do „grupy C. enca”, ale różnią się od tego taksonu swoim zachowaniem i odgłosami. Gatunek monotypowy.
Etymologia Nazwa rodzajowa: – kruk (w legendach kruk był początkowy biały, ale pomimo jego rzekomego daru proroctwa, został zamieniony w czarnego ptaka z powodu jego zdrady). Epitet gatunkowy: łac. typicus – typowy, typ, od tupikos – typowy, zgodny z typem, od τυπος tupos – typ.