Adam Fedorko (ur. 9 listopada 1898 w Jaśle, zm. 27 grudnia 1971 w Gdańsku) – major artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys W 1917 roku w Jaśle ukończył gimnazjum, a w 1919 zdał maturę. Powołany 12 lutego 1917 do armii austriackiej i wcielony do 32 pułku strzelców, a w maju 1917 przeniesiony został do 46 pułku artylerii polowej. W 1917 roku w Wiedniu ukończył szkołę oficerów rezerwy artylerii. Od grudnia 1917 służył w 46 pułku artylerii polowej, z którym był na froncie rosyjskim oraz włoskim na stanowisku działonowego i awansował do stopnia kaprala. Latem 1918 zapadł na malarię i do końca wojny przebywał w szpitalach w Trieście i w Budziejowicach.
Jeszcze jako rekonwalescent wstąpił 5 grudnia 1918 do Wojska Polskiego. Początkowo w Jaśle był instruktorem w kompanii uzupełniającej, a od 6 stycznia 1919 w 3 pułku artylerii polowej działonowym 3 baterii. W maju 1919 mianowany podchorążym i objął dowództwo plutonu. Przeniesiony 9 sierpnia 1919 do 4 pułku artylerii polowej i przydzielony do 2 baterii, gdzie pełnił funkcje dowódcy plutonu i oficera zwiadowczego. 30 marca 1920 mianowany podporucznikiem artyleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 10 kwietnia 1920, s. 250.. Od 1 stycznia do 2 marca 1921 był w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu na kursie, a po jego ukończeniu powrócił na poprzednie stanowisko.