Brał udział w wojnie z Niemcami, od lutego do grudnia 1942 jako zastępca dowódcy i dowódca eskadry 743 pułku lotnictwa myśliwskiego, a od grudnia 1942 do maja 1945 zastępca dowódcy i dowódca eskadry 131 pułku lotnictwa myśliwskiego, walczył na Froncie Krymskim (od lutego do maja 1942), Froncie Zakaukaskim w składzie Północnej Grupy Wojsk tego frontu (we wrześniu-październiku 1942), Północno-Kaukaskim (w styczniu-lutym 1943), Woroneskim (od maja do października 1943) i 1 Ukraińskim (od października 1943 do maja 1945). Uczestniczył w obronie Krymu i Kaukazu, operacji krasnodarskiej i północnokaukaskiej, bitwie pod Kurskiem, operacji biełgorodzko-charkowskiej, sumsko-pryłuckiej, kijowskiej, żytomiersko-berdyczowskiej, korsuń-szewczenkowskiej, rówieńsko-łuckiej, proskurowsko-czerniowieckiej, lwowsko-sandomierskiej, sandomiersko-śląskiej, górnośląskiej, dolnośląskiej, berlińskiej i praskiej. 9 maja 1942 został ranny. Wykonał 552 loty bojowe, w 116 walkach powietrznych strącił osobiście 26 i w grupie 5 samolotów wroga.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiktor Borodaczow · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.