Mikołaj Rej z Rejowca (łac.: Nicolaus Rey in Reiowiecz) herbu Oksza (ur. około 1535, zm. 1600) – działacz kalwiński, rotmistrz wojsk koronnych, najstarszy syn Mikołaja Reja i Zofii Kosnównej.
Życiorys Po śmierci ojca, drogą spadku oraz uzgodnień rodzinnych, Mikołaj Rej młodszy objął w posiadanie klucz rejowiecki (tj. miasto Rejowiec i przynależne do tych dóbr wsie Kobyle, Rubie, Wereszcze Szlacheckie i część Siennicy Różanej) oraz dwie połowy Stajnego; odziedziczone dobra w województwie krakowskim (Nagłowice, Topolę oraz dwór w Skalbmierzu) w 1574 roku odstąpił bratu AndrzejowiBorkiewicz S., Z przeszłości ziemi jędrzejowskiej. Monografie miejscowości i osiedli, [w:] Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego, Kielce 1937, s. 123.. W latach 1574–1575 przeniósł się na Litwę. W 1562 został rotmistrzem wojsk koronnych, brał udział w walkach Litwinów o InflantyBednarski H., Urban W., Nie wydane autografy Mikołaja Reja z Nagłowic [w:] „Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach”, R: 10, Kielce 1977, s. 199-216.. W 1580 roku założył zbór kalwiński w Rejowcu. Zmarł pod koniec 1600 roku i został prawdopodobnie pochowany w ufundowanym przez siebie kościele kalwińskim w Rejowcu.
thumb|240px|List Mikołaja Reja młodszego przez wiele lat uchodzący za autograf jego ojca - pisarzaBednarski H., Urban W., op.