Tadeusz Józef Ostoja-Starzewski (ur. 7 lutego 1860 w Baryczy, zm. 10 lutego 1931 w Krakowie) – polski notariusz, doktor praw, prezes Izby Notarialnej w Krakowie, szef Departamentu Skarbu Naczelnego Komitetu Narodowego, kolekcjoner, założyciel Unii Narodowo-Państwowej w 1922 rokuDeklaracja programowa. [Inc.:] Polska jako naród ani na chwilę nie przestawała istnieć [...] : 28 czerwca 1922 r. / [Unia Narodowo-Państwowa].
Życiorys Był wnukiem Michała Franciszka, synem Mieczysława i jego pierwszej żony Anny z Grejsów. Był przyrodnim bratem Rudolfa, Jana (żonatego z Anielą Noskowską) i Anny (1883–1966).
Uczył się najpierw w Gimnazjum św. Jacka, od 1872 w Gimnazjum św. Anny, gdzie w 1877 zdał maturę i wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po zakończeniu studiów od 1882 odbywał praktykę notarialną w kancelarii Wiktora Brzeskiego w Krakowie, którą przerwał w 1884 po uzyskaniu doktoratu praw. 1 marca 1887 otrzymał tytuł notariusza. Od 1889 wydawał w Krakowie czasopismo Kwartalnik. Organ Stowarzyszenia Kandydatów Notarialnych. Po kilkuletnim bezskutecznym poszukiwaniu pracy w 1893 mianowany notariuszem w Wadowicach, gdzie zamieszkał i pełnił również funkcję członka Wydziału Powiatowego i Rady Powiatowej a także zasiadał w Komisji Prawniczej Rady Miejskiej Wadowic.