Działała w Tajnej Sekcji „Oświęcim” w Krakowie, organizującej pomoc dla więźniów obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Prowadziła również tajne nauczanie.Po zakończeniu działań wojennych powróciła do pracy w szkolnictwie oraz służby harcerskiej. W marcu 1947 roku otrzymała stopień harcmistrzyni. Była zastępczynią komendantki (1946–1948), a następnie komendantką (1948–1949) Śląsko-Dąbrowskiej Chorągwi Harcerek, natomiast w latach 1956–1959 była zastępcą komendanta Katowickiej Chorągwi ZHP. W latach 1956–1964 była członkinią Naczelnej Rady Harcerskiej. W połowie lat 60. XX wieku wycofała się działalności ZHP z powodu upolitycznienia harcerstwa oraz odejścia od ideałów skautingu. W 1960 roku ukończyła Studium Nauczycielskie ZNP na kierunku społeczno-oświatowym z historią. Do przejścia na emeryturę w 1971 roku nauczała w katowickich szkołach podstawowych i średnich. W kolejnych latach utrzymywała kontakty ze środowiskami harcerskimi, Związkiem Bojowników o Wolność i Demokrację, Towarzystwem Miłośników Historii, Śląskim Instytutem Naukowym oraz Biblioteką Śląską. Była autorką kilkuset haseł do wydanego w 1988 roku „Słownika uczestniczek walki o niepodległość Polski 1939–1945".