Przez dziewięć miesięcy, począwszy od listopada 1951 r. nabożeństwa prowadzono w pomieszczeniach szkoły polsko-czeskiej Hesówka. Po wypowiedzeniu przez szkołę lokalu, powrócono do prowadzenia ich w budynku Azylu, gdzie odbywały się do listopada 1953 r., kiedy wynajęto salę w gospodzie Gitnerówka.
Działka zakupiona przez wcześniej przez ewangelików została jednak utracona na rzecz skarbu państwa. Zabiegi w celu znalezienia nowego pomieszczenia na sprawowanie nabożeństw oraz nowej parceli pod budowę były blokowane przez władzę państwa oraz kopalni, które działały na rzecz wysiedlenia mieszkańców i likwidacji zabudowy z uwagi na szkody górnicze. Wskutek tego liczba wiernych parafii zmniejszyła się z 2.700 do 680 osób.
Pod koniec 1969 r. parafia otrzymała zgodę na budowę domu modlitwy. Prace budowlane według projektu Bronisława Firli rozpoczęto wiosną następnego roku. 7 czerwca 1970 r. dokonano poświęcenia kamienia węgielnego. Uroczystość poświęcenia kaplicy miała miejsce w sierpniu 1971 r.
W 1978 r. pod ciężarem śniegu doszło do złamania przęsła podtrzymującego dach budynku. W tym samym roku pokrycie obiektu naprawiono, zbudowano wtedy również dzwonnicę.