Od XIX wieku kolonie stały się niepodległe. Mimo to część tamtejszych krajów wciąż znajdowała się pod kontrolą lub wpływem państw kolonialnych. W obrębie basenu Morza Karaibskiego znajdują się łącznie 22 terytoria wyspiarskie należące do 12 krajów, w tym Kuba – ostatni kraj regionu, który w 1898 uzyskał niepodległość. W tym samym roku, w wyniku przegranej przez Hiszpanów wojny amerykańsko-hiszpańskiej, Portoryko zostało oddane Stanom Zjednoczonym.
W 1903 roku w wyniku interwencji Stanów Zjednoczonych, wydzielono Panamę od Kolumbii. W latach 1904–1914 ukończono budowę Kanału Panamskiego, będącego jedną z najważniejszych dróg wodnych świata, wydatnie skracającą drogę morską między wschodnim i zachodnim wybrzeżem Stanów Zjednoczonych. Przez 75 lat strefa kanału znajdowała się pod jurysdykcją Stanów Zjednoczonych. Do końca 1999 przekazano ją Panamie.
Geologia Region Karaibski w zdecydowanej większości jest usytuowany na płycie karaibskiej, w mniejszej części na płycie północnoamerykańskiej. Fragmenty stref nadbrzeżnych Panamy, Kolumbii i Wenezueli, które są zaliczane do obszaru Karaibów, znajdują się na płytach panamskiej i północnoandyjskiej.