Po zakończeniu wojny 1 sierpnia 1921 roku został zweryfikowany jako urzędnik wojskowy XI rangi i od 24 kwietnia do 4 lipca 1922 roku był przydzielony do Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie, a później do Wojskowego Sądu Rejonowego w Częstochowie. W latach 1922–1923 w Grudziądzu ukończył kurs przeszkalający dla urzędników wojskowych oraz w 1923 roku w Warszawie zdał egzamin z zakresu 6 klas gimnazjalnych. Następnie od 15 kwietnia 1923 do 1 stycznia 1925 roku służył w PKU Krzemieniec jako oficer ewidencyjny na pow. Krzemieniecki. 1 stycznia 1925 roku awansowany do stopnia chorążego. Od maja 1925 roku służył w 43 pułku piechoty, a w 1926 roku został mianowany podporucznikiem piech. ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i przydzielony do 51 pułku piechoty, gdzie dowodził plutonem ckm i plutonem strzeleckim. Po awansowaniu 1 lipca 1927 roku do stopnia porucznika piechoty, był oficerem PW, później pełniącym obowiązki oficera ewidencji personalnej, a po ukończeniu kursu pionierskiego od marca 1931 do września 1935 roku dowódcą plutonu pionierów. 1 stycznia 1935 roku otrzymał awans do stopnia kapitana piech. W latach 1935–1937 ponownie dowodził kompanią strzelecką.