thumb|Grób Lucjana Zarzeckiego cmentarzu powązkowskim Lucjan Zarzecki (ur. 27 października 1873 w Rudni koło Chełma, zm. 13 stycznia 1925 w WarszawieMarta Cywińska, Lucjan Zarzecki, w: Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, tom I (pod redakcją Krzysztofa Kawęckiego), Warszawa 2020, s. 396-400.) – polski pedagog.
Zajmował się głównie dydaktyką ogólną oraz dydaktyką matematyki, a także problematyką wychowania narodowego. Uważał, że głównym celem nauczania oraz wychowania powinno być kształcenie charakteru. Zarzecki ukończył studia w 1897 r. na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu w Petersburgu. Po studiach pracował jako nauczyciel matematyki oraz wykładowca dydaktyki matematyki. Należał do grona założycieli i wykładowców Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie (1905-1906). W latach 1915–1918 wykładowca pedagogiki na Wydziale Humanistycznym TKNDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, s.74 Podkarpacka BC – wersja elektroniczna. Od 1921 r. kierował on Katedrą Pedagogiki w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie.