Jefim Grigorjewicz Puszkin (ros. Ефи́м Григо́рьевич Пу́шкин, ur. w stanicy Nowotroickaja w obwodzie kubańskim, zm. 11 marca 1944 k. wsi Nowoiwanowka w obwodzie mikołajowskim) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1941).
Życiorys W 1918 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej na Froncie Południowym i w stłumieniu powstania w Astrachaniu, od grudnia 1919 dowodził plutonem, a od maja 1920 szwadronu w 16 Armii na Froncie Zachodnim, walczył przeciw armii Denikina, Wojsku Polskiemu (wojna polsko-bolszewicka) i oddziałom Stanisława Bułaka-Bałachowicza. W 1921 ukończył kursy kawaleryjskie, 1922-1925 uczestniczył w walkach z basmaczami w Turkiestanie, był trzykrotnie ranny i raz kontuzjowany, dwukrotnie przedstawiono go do odznaczenia Orderem Czerwonego Sztandaru. Od lipca do stycznia 1930 dowodził szwadronem, od stycznia 1930 do grudnia 1931 był szefem sztabu 52 pułku kawalerii w Hajsynie (Ukraiński Okręg Wojskowy), 1932 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej i został szefem sztabu 14 pułku pancernego 14 Dywizji Kawalerii Kijowskiego Okręgu Wojskowego, od października 1938 do grudnia 1940 był oficerem przy Radzie Wojennej Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego, następnie pomocnikiem inspektora zarządu tego okręgu wojskowego.