W związku z tym samolot pod koniec 1938 roku powrócił do wytwórni, gdzie ponownie powiększono usterzenie pionowe. Była to ostatnia zmiana konstrukcyjna względem pierwotnego projektu. W takiej konfiguracji samolot oblatano 24 maja 1939 roku. Dwa dni później, 26 maja MB-2 wziął udział w pokazach lotniczych odbywających się w Heston. W czerwcu prototyp MB-2 został zakupiony przez Ministerstwo Lotnictwa i 12 czerwca 1939 roku przekazany do Aeroplane and Armament Experimental Establishment w celu kontynuowania prób wojskowych. Próby w locie trwały do 1 lipca tego samego roku. Nowe, powiększone usterzenie wreszcie wyeliminowało niestateczność kierunkową samolotu. Maszynę z dużym trudem wprowadzało się w korkociąg, a jak już do tego doszło, z łatwością się ją z niego wyprowadzało. Jako niezadowalającą oceniono widoczność z kabiny pilota. Negatywnie oceniono również niewystarczającą skuteczność lotek, szczególnie podczas lotu z niewielką prędkością. Doskonale za to sprawdziła się idea maksymalnego uproszczenia dostępu do zainstalowanych w samolocie systemów i urządzeń. Wyjęcie wszystkich ośmiu karabinów maszynowych dwuosobowemu zespołowi mechaników zajmował trzy minuty. Dla porównania, na wyjęcie wszystkich karabinów w Hurricanie trzeba było poświęcić godzinę, a w Spitfire 70 minut.