Stanowisko to zachował również w kolejnym rządzie nowego premiera Moszego Szareta od 26 stycznia 1954 do 29 czerwca 1955, kiedy to po opuszczeniu przez Ogólnych Syjonistów koalicji rządowej Szaret powołał nowy gabinet.
W trzecich wyborach w Izraelu w roku 1955 kolejny raz zdobył mandat poselski, po czym ponownie zasiadał w tych samych komisjach, co w poprzedniej kadencji. W wyborach w 1959 ponownie wybrany posłem, a w czwartym Knesecie zasiadał w komisjach finansów oraz pracy. W trakcie tej kadencji Ogólni Syjoniści po połączeniu z Partią Progresywną przekształcili się w Partię Liberalną, a Bernstein został jednym z dwóch przewodniczących partii. Z listy liberałów po raz piąty został posłem w przyśpieszonych wyborach w 1961. W trakcie piątej kadencji doszło do połączenia Partii Liberalnej z Herutem i Bernstein zasiadał w ławach Knesetu jako polityk Gahalu.
W 1962 ukazała się jego autobiografia wydana w języku hebrajskim. Zmarł 21 marca 1971. Został pochowany na cmentarzu na osiedlu Sanhedria w Jerozolimie.
W 2008 ukazała się reedycja jego pracy, pod nowym tytułem: The Social Roots of Discrimination.