Hans Werner Richter (ur. 12 listopada 1908 w Bansin, zm. 23 marca 1993 w Monachium) – niemiecki pisarz.
Życiorys Urodził się na wyspie Uznam, był piątym z siedmiorga dzieci rybaka. Uczęszczał do szkoły w Bansin, następnie, w latach 1924-1927, uczył się księgarstwa w Świnoujściu. W 1928 roku wyjechał do Berlina, gdzie pracował jako pomocnik sprzedawcy w księgarni. W 1930 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec (KPD), w 1932 został z niej wykluczony pod zarzutem zbyt trockistowskich poglądów. W 1933 roku, po objęciu władzy przez Adolfa Hitlera, próbował nawiązać kontakty z członkami, nielegalnej wówczas KPD, aby zorganizować grupę ruchu oporu. Po niepowodzeniu zdecydował się na emigrację do Paryża.
Po roku wrócił do Berlina, gdzie pracował w księgarniach i wydawnictwach. W lutym 1940, został na krótko aresztowany przez Gestapo, jako podejrzany o kierowanie grupą pacyfistycznej młodzieży. Uznano go jednak za niewinnego i zwolniono. W maju tego samego roku powołano go do wojska i wcielono do Wehrmachtu. Brał udział w kampanii włoskiej, w listopadzie 1943 w okolicach Monte Cassino został wzięty do niewoli amerykańskiej. W obozach jenieckich, najpierw w Camp Ellis (Illinois) potem w Fort Kearney (na Rhode Island) przebywał do 1946 roku.