Tytuł stracił w pierwszej obronie, 5 marca 2011 na rzecz dwukrotnego mistrza PRIDE FC Dana Hendersona, który znokautował go w 3. rundzie. Od straty mistrzostwa stoczył jeszcze dwa zwycięskie pojedynki w organizacji z Yoelem Romero i w rewanżu Mikiem Kyle’em. Po walce z tym drugim, w organizmie Cavalcante wykryto zabronioną substancję dopingującą, stanozolol, za co został później ukarany przez komisję sportową rocznym zawieszeniem oraz grzywną w wysokości 2500 USD. Ponadto wynik starcia z Kyle’em został zmieniony na no contest (nierozstrzygnięty).
Po odbyciu karencji, związał z Ultimate Fighting Championship. W debiucie, 8 czerwca 2013 przegrał przez nokaut z rodakiem Thiago Silvą. Swoje pierwsze zwycięstwo i jak się okazało ostatnie, zanotował 9 listopada 2013 nokautując Chorwata Igora Pokrajaca w 1. rundzie. W kolejnych latach nie zdołał wygrać żadnego z trzech pojedynków. Ulegał kolejno Ryanowi Baderowi (2014), Patrickowi Cumminsowi (2015) oraz Ovincowi Saint Preux (2016). Słabe wyniki przełożyły się w końcu na zwolnienie go z UFC w marcu 2016.
Osiągnięcia 2010-2011: mistrz Strikeforce w wadze półciężkiej
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalny rekord i statystyki MMA
Kategoria:Urodzeni w 1980 Kategoria:Brazylijscy zawodnicy MMA ukarani za doping