cit., str 191..
W czasie wyborów parlamentarnych w 1971 roku, nowa władza lansowała GOLKAR przedstawiając ugrupowanie jako siłę polityczną utworzoną ponad podziałami politycznymi. Przed i w czasie wyborów, armia na różne sposoby próbowała osłabić inne ugrupowania polityczne. Ingerowano w partyjne kongresy, stosowano różnego rodzaju szantaże oraz rozpowszechniano nieprawdziwe informacje w celu skłócenia liderów partii opozycyjnych oraz zniechęcenia społeczeństwa do głosowania na inne ugrupowania niż GOLKARD. Hindley, Indonesia 1971: Pantjasila Democracy and the Second Parliamentary Elections, Asian Survey 1972, Vol. 12, No. 1, str. 58.. Co więcej, urzędnicy oraz osoby pracujące w administracji państwowej w wielu przypadkach w sposób pośredni i bezpośredni byli zmuszani do głosowania na GOLKAR. Same urzędy zaś, miały obowiązek udokumentowania, iż „zebrały” odpowiednią liczbę głosów dla ugrupowaniaA. Schwartz, A Nation in Waiting: Indonesia in the 1990s, Westview Press 1994, str. 32.
Ostatecznie GOLKAR w wyborach 1971 zdobył 62,80% głosów i 236 mandatów w liczącym 360 miejsc parlamencie.