Wnuk Michała, Piotr Żywicki, otrzymał w 1761 roku dla siebie i swoich sukcesorów przywilej od hetmana wielkiego litewskiego i wojewody wileńskiego księcia Michała Kazimierza Radziwiłła na 5 włók w zaścianku Otceda (aktualnie około 84 ha – 1 włóka = 16,796 ha). W jego pokoleniu było już 9 Żywickich, zaś kolejne pokolenie rodu liczyło aż 25 przedstawicieli płci męskiej.
Żywiccy mieli swoje majętności w wielu miejscowościach wokół Nowogródka a także w Wojciechowiczach (pow. miński)F. Sulimierski /red./ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (tom XIII - opracowany przez Bronisława Chlebowskiego) Warszawa 1893, s. 742..
Oprócz zaboru rosyjskiego, Żywiccy wylegitymowali się ze szlachectwa staropolskiego także w Galicji, w 1782 roku przed Bieckim Sądem Grodzkim, w osobie Antoniego ŻywickiegoPoczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej, Lwów 1857, s. 76..
Uczestnik Powstania warszawskiego z 1944 roku, Jan Żywicki, posługiwał się pseudonimem DrzewicaBiogram Jana Żywickiego na stronie Muzeum Powstania Warszawskiego.
Przypisy
Kategoria:Żywiccy herbu Drzewica