Abramski, J. Konieczny, Z dziejów przestępczości i organizacji policji w staropolskiej wsi, [w:] Problemy Kryminalistyki, nr 171, Warszawa 1986, s. 129.. O ile instytucja ścigania „śladem” w Europie u schyłku średniowiecza uległa ograniczeniu, to w Polsce funkcjonowała do końca XVII wieku, a nawet uległa rozszerzeniu na mieszczan i szlachtęPatrz, A. Prochaska, Samorząd województwa ruskiego w walce z opryszkami, Kraków 1907, s. 18.. Należy wspomnieć, iż przestępstwem była również ucieczka z ziemi, co skutkowało podjęciem pościgu.
Samopomoc Jedną form ochrony i zapewnienia bezpieczeństwa była samopomoc chłopów. Ujęcia sprawcy przestępstwa dokonywał nieraz sam poszkodowany i doprowadzał sprawcę przed sąd wnosząc jednocześnie przeciwko niemu oskarżenie. Tę formę ochrony starano się ograniczać, gdyż często przeradzała się w samosąd. Nadużycia samopomocy w formie pobić i zabójstw oraz czynienie przez chłopów wzajemnych szkód pod pretekstem ochrony życia i mienia groziło surowymi sankcjamiŁ. Łysiak, oprac., Księga sądowa kresu Klimkowskiego 1600-1762, Wrocław-Warszawa-Kraków 1965, s. 213..