T. Bilgin, Officials and Administration in the Hittite World, s. 23.. Hattusilis I wspomina o niej w swoich rocznikach królewskich (CTH 4)S. de Martino, Annali e Res Gestae Antico Ittiti, s. 30. , gdy mówi o sobie, że jest ŠA fta-wa-an-na-an-na DUMU ŠEŠ-ŠU (het. „synem brata Tawananny”)T. Bryce, The Kingdom of the Hittites, s. 92.. Tawananna i Labarna I jako para królewska występują na liście ofiar dla władców hetyckich (lista B, CTH 661)H. Otten, Die hethitischen „Königslisten” und die altorientalische Chronologie, s. 64. i na rewersie pieczęci krzyżowej z HattusyA.M. Dinçol et al., The ‘Cruciform Seal’, s. 93..
Za panowania Hattusilisa I w źródłach pojawia się także inna kobieta nosząca imię Tawananna. Na mocy edyktu królewskiego (CTH 5)S. de Martino, Alcune osservazioni su KBo III 27, s. 54–66; G. Beckman, Tawan(n)anna, [w:] RlA 13 (2012), s. 488–489. Tawananna została wygnana, a imię jej oraz jej dzieci potępioneG. Beckman, Tawan(n)anna, [w:] RlA 13 (2012), s. 488.; T. Bryce, Warriors of Anatolia, s. 199. .