W zbiorze występuje także tekst i melodia innych znanych obecnie pieśni: „Zielony mosteczek”, „Ja do lasu nie pojadę”, „Wędrowali Rusy”, „Szła dzieweczka do gajeczka do zielonego”. W zbiorze znajduje się także pieśń zanotowana w dialekcie dolnośląskim pt. „We Wrocławiu na rynecku”.
Recepcja Zbiór stanowi ważny zapis etnograficzny śląskiego folkloru. Paweł Stalmach, który korespondował z Rogerem zamieścił omówienie publikacji w „Gwiazdce Cieszyńskiej”: „...w zbiorze tym są prawdziwie śląskie pienia, z których ledwie kilka już indziej drukowano i wydawca zasługuje przeto na prawdziwą wdzięczność Ślązaków, że ten płód ich życia narodowego do publiczności podał”Paweł Stalmach, „Gwiazdka Cieszyńska”, 1863, nr 47, s. 375..
Wychodzący w Warszawie „Tygodnik Illustrowany” w 1866 r. pisał z kolei: „Dziwna to a niepochlebna rzecz, iż Szlązk nie zdobył się dotąd na obszerniejszy zbiór pieśni ludowych. Pojedyncze usiłowania Lompy nie mogły dokonać tego. Dopiero p. Juliusz Roger, Bawarczyk, lekarz osiadły na praktyce w Rudach, wydał w 1863 r. we Wrocławiu zbiór powyżej przytoczony. Dzieło to w 18 oddziałach, jako to: pieśni wojackie, myśliwskie, pasterskie i t. d., obejmuje 546 pieśni, których tekst i nuty po większej części żywcem zebrane z ust ludu. Podziwiać należy jak głęboko wniknął p.