Wydłużyło to na tyle prace, iż dopiero 8 maja 1943 roku rozpoczęto próby na hamowni docelowej wersji RC.25/60 (lub RC.24/60) o mocy maksymalnej wynoszącej 1250 KM i dwubiegową sprężarką. Wcześniej, w czerwcu 1942 roku włoskie Ministerstwo Lotnictwo zamówiło budowę dwóch prototypów Re.2004. Wobec braku docelowego silnika rozważano zamontowanie jednostki Reggiane Re.103 RC.40/50 o mocy 1500 - 1700 KM. Był to silnik w układzie M (odwróconego W) ale również i ten typ nie wyszedł poza fazę prób. Tym niemniej wytwórnia podjęła przygotowania do budowy zamówionych prototypów oraz pięciu egzemplarzy przedseryjnych. Nie jest jasne, który z istniejących płatowców zamierzano wykorzystać jako podstawę do budowy wersji Re.2004. Mógł to być zarówno Reggiane Re.2005, jak również Reggiane Re.2001. Przygotowania nie przyniosły żadnego rezultatu, 8 września 1943 roku rząd Pietra Badoglia ogłosił zawieszenie broni z aliantami, a wytwórnię przejęli Niemcy, którzy anulowali cały program budowy Re.2004.
Uzbrojenie Samolot miał posiadać silne uzbrojenie strzeleckie.