W 1921 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego „Poznań”, a jego oddziałem macierzystym pozostawał 55 pułk piechoty. Następnie do wiosny 1926 pełnił służbę w 55 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 473. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 22 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego. W 1924 był kwatermistrzem pułku, a w czerwcu 1925 został przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu. 19 kwietnia 1926 został przeniesiony do 1 batalionu ciężkich karabinów maszynowych w Biedrusku na stanowisko dowódcy batalionu. 23 stycznia 1928 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 44. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 12 marca 1929 został przeniesiony do 76 pułku piechoty w Grodnie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W styczniu 1931 został przeniesiony do 3 pułku piechoty Legionów w Zamościu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 7 czerwca 1934 ogłoszono jego przeniesienie do 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy pułku. 31 sierpnia 1935 ogłoszono jego przeniesienie do Komendy Placu Modlin na stanowisko komendanta. Na tym stanowisku pełnił służbę przez cztery kolejne lata.