W Polsce największe znaczenie w rozwoju tej choroby ma opieńka ciemna (A. ostoyae) atakująca głównie drzewa iglaste, oraz opieńka miodowa (A. mellea) atakująca głównie drzewa liściaste. Ale chorobę tę wywołują także pozostałe gatunki opieniek występujące w Polsce: opieńka północna (A. borealis), opieńka cebulotrzonowa (Armillaria cepistipes), opieńka torfowiskowa (A. ectypa), opieńka żółtawa (A. gallica) i opieńka bezpierścieniowa (A.tabescens).
Objawy Początkowo grzybnia opieniek rozwija się w sposób niewidoczny w tkankach drzewa powodując tylko opóźnienie w rozwoju pędów i liści. Szczególnie uwidocznia się to u drzew iglastych jako słaby rozwój pędu szczytowego. Czasami choroba rozwija się tak intensywnie, że od razu powoduje zblaknięcie igieł, a następnie ich zbrązowienie, całkowite opadnięcie na ziemię i śmierć drzewa. Czasami igły obumierają tak szybko, że opadają na ziemię, zanim zdążą się przebarwić.
Podczas rozwoju choroby, a zwłaszcza w jej końcowej fazie, na dolnych partiach pni drzew obficie wycieka żywica.