Kaplicę ufundował hrabia Ludwig Graf von Schaffgotsch. Można również znaleźć informację, że środki na budowę zbierano podczas letnich koncertów, z dobrowolnych składek, zbiórek i fundacji miłośników Szklarskiej Poręby. Przypuszcza się, że cesarz Wilhelm II z małżonką Augustą Wiktorią ufundowali elementy wyposażenia: ambonę ofiarował cesarz, ołtarz cesarzowa, witraż w apsydzie małżonka zmarłego cesarza Fryderyka. Ze spadku po zmarłej cesarzowej Auguście ufundowano lichtarze. Bryła została zdominowana przez wieżę, której dwuspadowy dach został zwieńczony smukłą latarnią w kształcie ostrosłupa, przerwaną galeryjką, charakterystyczną dla twórczości projektanta.
Początkowo kaplica miała być przeznaczona dla katolików, jednak została przekazana protestantom. Po zakończeniu II wojny światowej nie odprawiano już w niej nabożeństw, bo choć komunistyczne władze państwowe przekazywały budynek kolejno różnym wyznaniom i sektom, przez wszystkie te lata był on opuszczony, grabiony, szabrowany i niszczony. Dopiero 12 lutego 1980 parafia Bożego Ciała w Szklarskiej Porębie wykupiła świątynię i parafianie razem z proboszczem ojcem Maksymilianem Januszkiewiczem szybko rozpoczęli odbudowę kościoła.