Podczas trwania okupacji wybudowano na Kubie 570 kilometrów utwardzonych dróg, a także liczne szkoły, szpitale, mosty, więzienia i urzędy pocztowe.
Na początku 1907 roku dowódcą Armii Kubańskiej Pacyfikacji został na krótko Theodore Wint. 27 lutego 1907 roku został z przyczyn zdrowotnych zastąpiony przez generała Thomasa Henry’ego Barry’ego. W 1908 roku Charles Magoon uznał, że sytuacja na Kubie pozwala na przeprowadzenie wyborów. Ogłosił, że wybory regionalne zostaną przeprowadzone 25 maja 1908 roku, zaś wybory generalne – 14 listopada 1908 roku. Wybory regionalne zostały ostatecznie przesunięte na 1 sierpnia 1908 roku. Uczestniczyło w nich 60% uprawnionych do głosowania obywateli. Wybory generalne zostały zorganizowane bez przeszkód, zaś frekwencja wyborcza wyniosła 70%. W wyborach zwycięstwo odniósł José Miguel Gómez. Wiceprezydentem został Alfredo Zayas. 28 stycznia 1909 roku Charles Magoon przekazał władzę w ręce Gómeza, zaś tymczasowy rząd opuścił wyspę. Magoon odpłynął z Kuby na pancerniku USS „Maine”. Ostatnie oddziały