W myśl rozkazu ludowego komisarza spraw wewnętrznych Ławrientija Berii z 24 czerwca 1941 roku stracone miały zostać osoby skazane za „działalność kontrrewolucyjną”, „działalność antysowiecką”, sabotaż i dywersję, a także więźniowie polityczni znajdujący się w śledztwie.
Przebieg masakry Nie udało się ustalić, ilu więźniów przebywało w buskim areszcie w chwili wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej. Wiadomo jednak, że ich liczba wzrosła po 22 czerwca 1941 roku, gdyż w związku z wybuchem wojny NKWD rozpoczęło masowe aresztowania prawdziwych i domniemanych wrogów władzy sowieckiej.
Pod koniec czerwca funkcjonariusze NKWD przejściowo opuścili miasto. Na wieść o tym mieszkańcy udali się do aresztu, licząc, że odnajdą tam swoich krewnych i przyjaciół. Budynek okazał się jednak pusty. Odnaleziono jedynie ukraińskiego mężczyznę nazwiskiem Kapij, którego enkawudziści omyłkowo pozostawili w celi.