Jesienią 1976 nawiązał współpracę z Komitetem Obrony Robotników, badał okoliczności śmierci ks. Romana Kotlarza. W 1977 należał do założycieli Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, od maja 1978 członkiem rady konsultacyjnej pisma Opinia, w którym publikował pod swoim nazwiskiem. W czerwcu 1978 w jego mieszkaniu odbyło się III Ogólnopolskie Spotkanie ROPCiO, jesienią 1978 został szefem warszawskiego Biura Pomocy Społecznej ROPCiO, po rozłamie w organizacji znalazł się w tzw. Radzie Sygnatariuszy, która popierała Andrzeja Czumę. Równocześnie wspierał niezależny ruch chłopski, doradzał Komitetom Samoobrony Chłopskiej Ziemi Lubelskiej, Grójeckiej i Rzeszowskiej, w 1979 był sygnatariuszem oświadczenia o utworzeniu niezależnego Ośrodka Myśli Ludowej. Figurował w stopce pisma Gospodarz jako członek redakcji (z Piotrem Typiakiem – pismo wydawali faktycznie Stanisław Michalkiewicz i Tadeusz Szozda).
W latach 1980–1981 był członkiem Komisji Interwencji i Praworządności Regionu Mazowsze NSZZ „Solidarność”, współpracował także Biurem Interwencyjnym Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego NSZZ RI „Solidarność”. Był internowany do 13 grudnia 1981 do 15 lipca 1982.