wzniesienie przez miasto kaplicy w miejscu śmierci Burcharda, ufundowanie pięciu ołtarzy w magdeburskiej katedrze oraz składanie hołdu lennego Ottonowi i wszystkim następnym arcybiskupom – hołd odbył się w 1333 r., pozostałe warunki spełniono stopniowo aż do 1349 r.
Polityka Ottona, który starał się odzyskać utracone przez swych poprzedników dobra i zamki, doprowadziła do licznych kontaktów z sąsiadami: książętami Brunszwiku Ottonem Łagodnym i Magnusem I Pobożnym oraz margrabią Miśni i landgrafem Turyngii Fryderykiem II Poważnym. Z tego samego powodu Otto wsparł "Fałszywego Waldemara", uzurpującego sobie tytuł margrabiego Brandenburgii. Zwalczał także raubritterów. Jego próby odbudowania pozycji majątkowej arcybiskupstwa zniweczyły jednak wielkie wydatki związane z doprowadzaniem kraju do porządku po czarnej śmierci.
Bibliografia
Kategoria:Arcybiskupi magdeburscy Kategoria:Dynastia heska Kategoria:Urodzeni w 1301 Kategoria:Zmarli w 1361