Zaburzenia lękowe Reiss, wraz ze swoim zespołem badawczym, wprowadził nowe tezy dotyczące wrażliwości lękowe. Początkowo spotkały się z ogromną niechęcią innych badaczy, aż do 1990, kiedy to wrażliwość lękowa stała się jednym z najczęściej badanych i najistotniejszych tematów w psychologii klinicznej (opublikowano na jej temat ponad 1800 badań)Reiss, S. (1980). Pavlovian conditioning and human fear: An expectancy model. Behavior Therapy, 11, 380-396.Reiss, S., Peterson, R.A., Gurski, D.M., & McNally, R.J. (1986). Anxiety sensitivity, anxiety frequency and pretiction of fearfullness. Behavior Research and Therapy, 24, 1-8.. Zmieniło to sposób, w jaki terapeuci podchodzili do zespołu stresu pourazowego (PTSD)Marshall, G.N., Miles, N.V., & Stewart, S. (2010). Anxiety sesitivity and PTSD symptom severity are reciprocally related: evidence from lobgitudinal study of physical trauma sevivros. J. Abnorm. Pschol. 119, 143-150 [NIH open access version]. oraz zaburzeń lękowych, dotykających 10 milionów Amerykanów. Wrażliwość lękowa, przedtem odrzucana przez terapeutów, mogła być teraz przez nich leczona. Okazało się, że wrażliwość lękowa może pojawiać się, zanim symptomy kliniczne zaburzeń lękowych będą zauważalne, tym samym tworząc nowe możliwości dla działań prewencyjnych.