Jego rodzeństwem byli (dwoje z nich zmarło w małoletnim wieku): Henryk (1880–1946, żonaty z Godzimirą, córką Marceli i Godzimira Małachowskich), Emilia (1881–1895), Stanisław (ur. 1882), Stefan (1885–1894).
Od około 1911 był praktykantem konceptowym w C. K. Namiestnictwie we Lwowie, a od około 1912 w tym samym charakterze był przydzielony do urzędu starostwa c. k. powiatu krakowskiego, gdzie od około 1913 był koncepistą Namiestnictwa przy. Podczas I wojny światowej w pierwszej połowie 1917 pozostawał nadal w tym charakterze. U kresu wojny według stanu z 1918 w charakterze komisarza powiatowego był przydzielony do służby w C. K. Ministerstwie Spraw Węwnętrznych.
Ukończył studia prawnicze uzyskując stopień doktora praw. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w okresie II Rzeczypospolitej był konsulem RP w Królewcu (1920)Paweł Ceranka, Krzysztof Szczepanik (opr.): Urzędy konsularne Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1945 : informator archiwalny, Ministerstwo Spraw Zagranicznych/Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych Warszawa 2020, sędzią Sądu Najwyższego i Najwyższego Trybunału Administracyjnego. Jego żoną była Jadwiga z domu Szaszkiewicz (1898–1968), a ich córkami Aleksandra (1902–1975, po mężu Ostaszewska) i Maria (1920–1968, po mężu Krawczyk-Piasecka).