W 1910 roku w Ekwadorze powstały pierwsze gospodarstwa nastawione na produkcję przemysłową i eksport bananów. Początkowo udział bananów w ogólnym eksporcie produktów spożywczych z Ekwadoru nie przekraczał 1%. Odsetek ten zaczął rosnąć dopiero po zakończeniu II wojny światowej, lecz przyczyny tego wzrostu zaczęły pojawiać się już w latach 20. XX wieku. Doszło wówczas do załamania ekwadorskiej produkcji ziaren kakaowca, a lokalni przedsiębiorcy zaczęli poszukiwać sposobów na wypełnienie luki, która powstała w ten sposób na rynku. Jednocześnie kryzys zaczęły przeżywać plantacje bananów w Ameryce Środkowej. Tamtejsze uprawy były dziesiątkowane przez rozwój chorób, takich jak choroba panamska i czarna sigatoka. Plantacje w Meksyku i na Karaibach padały natomiast ofiarą silnych huraganów. W latach 1945–1955 produkcja bananów w tym regionie została utrzymana na takim samym poziomie, lecz światowe zapotrzebowanie na te owoce wzrosło o 35%. Dało to możliwość na rozwinięcie się produkcji bananów w Ekwadorze.