Aleksandr Jakowlewicz Tairow, właśc. Kornblit (ros. Александр Яковлевич Таиров (Корнблит), ur. w Romnach lub w Równem, zm. 25 września 1950 w Moskwie) – rosyjski aktor, reżyser i reformator teatru.
Życiorys W 1905 debiutował jako aktor, a w 1908 jako reżyser, do 1913 pracował w różnych teatrach, m.in. 1906–1907 w petersburskim Teatrze Wiery Komissarżewskiej i w 1913 w moskiewskim Wolnym Teatrze J. Mardżanowa. W 1914 wspólnie z Alisą Koonen i grupą młodych aktorów założył Teatr Kameralny w Moskwie i kierował nim do 1949. Był przeciwnikiem teatru umownego Meyerholda i naturalizmu (utożsamianego przez siebie z realizmem Stanisławskiego), dążył do stworzenia teatru syntetycznego, w którym tekst literacki miał być jednym z równorzędnych elementów (obok ruchu, gestu, mimiki, muzyki, dekoracji, światła i kostiumów) tworzących spektakl. Współpracował z wybitnymi kompozytorami i plastykami, m.in. z A. Ekster przy inscenizacji sztuki J. Anienskiego Famira Kifared (1916) i Salome Wilde’a (1917). Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli reformy teatru z początku XX w. – jako pierwszy zastosował na scenie kubistyczne dekoracje i kostiumy, a w komponowaniu świateł scenicznych korzystał z pomocy A. Appii i A. Salzmana. Wprowadził do repertuaru rosyjskiego teatru sztuki E. O’Neilla – m.in. Pożądanie w cieni wiązów (1926), P.