Zgodnie z przewidywaniami oba zainteresowane zespoły wygrały spotkania, ale dużą różnicą bramek (ŁKS – 7:1, Legia – 6:0), co wzbudziło powszechne podejrzenia o korupcję. Mimo, że nigdy nie udowodniono winy zarówno Legii, jak i ŁKS-owi, władze Polskiego Związku Piłki Nożnej postanowiły anulować wyniki tych dwóch meczów, w konsekwencji czego mistrzem Polski został Lech.
Tło W sezonie 1992/93 obrońcą tytułu mistrzowskiego był Lech Poznań. W rundzie jesiennej rozgrywek I ligi drużyna ta odniosła wysokie zwycięstwa nad Górnikiem Zabrze (5:0), Jagiellonią Białystok (5:0), Olimpią Poznań (6:1) i Hutnikiem Kraków (7:1). Odpadła jednak z europejskich pucharów, po dwóch porażkach ze szwedzkim IFK Göteborg (0:1, 0:3) w II rundzie eliminacyjnej Ligi Mistrzów. W połowie ligowej kampanii 1992/93 Lech miał przewagę jednego punktu nad ŁKS-em Łódź, a dwóch punktów nad Ruchem Chorzów i Widzewem Łódź. ŁKS natomiast w rundzie jesiennej wygrał m.in. z Ruchem Chorzów, remisując z Widzewem Łódź i Legią Warszawa.