Morfologia Wymiary holotypu: długość dzioba wraz z czaszką 32,9 mm, długość górnej krawędzi dzioba: 11,5 mm, długość skrzydła 134 mm, długość skoku 31 mm, długość ogona: 57 mm, rozpiętość skrzydeł: 330 mm, masa ciała 24 g. Ogółem długość ciała oceanników białoskrzydłych wynosi około 16 cm, a masa ciała – 22–30 g. Charakterystycznymi cechami tych oceanników są: biały pas biegnący równolegle do kości łokciowej, biała plama pośrodku spodu skrzydła oraz białe: niższa część brzucha i okolice kloaki. Biel znajduje się również na zewnętrznych sterówkach.
Zasięg, ekologia i zachowanie Gatunek znany tylko z 3 stanowisk. Obserwowany był wyłącznie w zatoce Reloncaví i Puerto Montt w Chile; dwa osobniki odłowiono w 1972 i 1983 w głębi lądu – w El Bolsón w zachodniej Argentynie, ale zidentyfikowano je początkowo jako oceanniki żółtopłetwe. Żerujące oceanniki białoskrzydłe obserwowane były pojedynczo lub w niewielkich grupach. Ptaki żerujące w grupach odzywały się nieustającym trajkotem, podobnym do wróblego. Ptak odłowiony w lutym przechodził pierzenie wewnętrznych lotek I rzędu. U oceanników pierzenie odbywa się raz do roku. Nie jest znane położenie kolonii lęgowych.