Franciszek Maria Władysław Kwilecki hrabia herbu Szreniawa (ur. 4 października 1875, w Szamotułach, zm. 20 września 1937 w Warszawie) – polski ziemianin i rzeźbiarz, kawaler maltański odznaczony komandorią papieskiego Orderu św. Grzegorza Wielkiego.
Życiorys Syn Stefana hrabiego Kwileckiego z Kwilcza herbu Szreniawa oraz Barbary Mańkowskej herbu Zaremba. Potomek Adama Klemensa Kwileckiego w siódmym pokoleniu. Żenił się dwukrotnie, w 1901 z Jadwigą ks. Lubomirską, a w cztery lata po jej śmierci w 1930 – z Katarzyną Bończa-Tomaszewską.
Prowadził duży majątek rolny w Dobrojewie, hodował konie, pasjonował się sztuką, studiował rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz na paryskiej akademii. W 1926 roku w swoim majątku w Dobrojewie gościł znakomitego malarza – Wojciecha Kossaka, którego znał z czasów nauki w krakowskiej uczelni. Kossak za kwotę 12 000 złotych namalował dla niego obraz zatytułowany "Stadnina Franciszka Kwileckiego w Dobrojewie pędzona do wody." przedstawiający Franciszka Kwileckiego wraz z córkami Marią, Krystyną, Heleną i Anną oraz biegnącym stadem koni. Hrabia Kwilecki był jednym z założycieli Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu. lewo|mały|Jedna ze stacji drogi krzyżowej w kościele w Ostrorogu Stadnina Kwileckiego była w dwudziestoleciu międzywojennym jedną z najznamienitszych.