Niektóre z nich już zostały nadane królewskiemu synowi, księciu Edwardowi Długonogiemu, który w tym czasie przebywał na dziewiątej krucjacie. Jakiekolwiek Sabaudzkie roszczenia do angielskich terytoriów nie mogły zostać uwzględnione do czasu jego powrotu, więc Henryk, zamiast tego, przyznał każdemu z braci roczną pensję w wysokości stu marek z królewskiego skarbca.
Gdy Ludwik mieszkał w Paryżu w lipcu 1281, król Filip III Śmiałyi wciągnął go w pro Andegaweński związek z hrabią Aymarem IV Valentinois i Ludwikiem Forez, panem Beaujeu, przeciwko biskupom Die, Lyonu i Valance. Ludwik, jak się wydaje, został skuszony do przyłączenia się obietnicą małżeństwa z Joanną Montfort, wdową po Wicie , panie Beaujeu i hrabiu Forez. Małżeństwo, prawdopodobnie miało miejsce w 1283 roku, kiedy Joanna była jeszcze w wieku rozrodczym. Jej posag składało się z ziem, należących do pana Beaujeu w Bugey i Valromey, ziemiach, które leżały w okolicy Sabaudzkiej ziem między Rodanem i Ain.