Aleksander Wojciech Hulek (ur. 24 marca 1916 w Będziemyślu, zm. 1993) – polski pedagog specjalny.

Życiorys Urodził się 24 marca 1916 roku w Będziemyślu koło Rzeszowa. Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej w Boryni i Krzyżowicach (1938–1939), a później odbywał czynną służbę wojskową we Lwowie. Brał udział w kampanii wrześniowej i przeszedł wraz z armią polską przez Węgry, Jugosławię, Francję do Anglii (1939). W okresie II wojny światowej przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie został skierowany na studia pedagogiczne i psychologiczne do Edynburga. Ukończył je w 1947 roku.

Po powrocie do kraju podjął pracę w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. Zajmował się rehabilitacją zawodową. Objął nowo utworzone stanowisko specjalisty ds. rehabilitacji w Głównym Urzędzie Inwalidzkim. Zadaniem tej instytucji było opracowanie programu rehabilitacji inwalidów pod kątem potrzeb społecznych oraz koordynowanie go. Już w 1947 rozpoczęto szkolenie przyfabryczne w Zakładach Przemysłu Metalowego w Poznaniu oraz Pafawagu.

Doktoryzował się na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 1951. W latach 1952–1974 wykładał w Państwowym Instytucie Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.