Nazywana jest Gromadą Motyla ze względu na kształt, w jaki układają się w niej gwiazdy. Zawiera blisko 100 gwiazd na wczesnym etapie ewolucji. Znajduje się w odległości 1600 lat świetlnych i zajmuje na niebie obszar porównywalny z tarczą Księżyca. Odkrywcą był XVII-wieczny astronom Giovanni Hodierna. Spekuluje się, że gromadę miał szansę zaobserwować Klaudiusz Ptolemeusz. Na północny wschód od gwiazdy Lambda (λ) (kolec jadowy) znajduje się gromada otwarta M7, zwana Gromadą Ptolemeusza. Ten starożytny uczony jako pierwszy wspomina o niej w swoich dziełach. Zawiera około 80. stosunkowo młodych gwiazd (ich wiek to niespełna 200 milionów lat). Rozrzucone są w polu odpowiadającym nieco ponad siedmiu tarczom Księżyca. Znajdują się w odległości 980 lat świetlnych od Słońca. Ze względu na deklinację około –35° obiekt praktycznie niemożliwy do dostrzeżenia z Polski. Widoczna nieuzbrojonym okiem jako mgiełka otaczająca żądło Skorpiona. Godną uwagi jest NGC 6124 gromada otwarta, znajdująca się na granicy z konstelacją Wilka. Jest to odległo o 16 800 lat świetlnych niewielka gromada składająca się ze 125 gwiazd. Kolejna gromada otwarta NGC 6231 znajdująca się niedaleko pary gwiazd ζ1 i ζ2 o całkowitej jasności 2,6m, i średnicy kątowej 15′, należy do najmłodszych tego typu obiektów w naszej Galaktyce.