W XVI wieku, port Marsamxett był jednym z dwóch głównych portów maltańskiego miasta Valletta. W centrum portu znajdowała się wyspa, znana wtedy jako l’Isolotto, a dziś znana jako Manoel Island, od nazwy fortu, skierowanego ku miastu. Krótko po zbudowaniu Valletty, Zakon św. Jana uświadomił sobie, że wyspa jest słabym punktem w systemie obronnym miasta. Już w roku 1569 powstał zamiar budowy na Isolotto małego fortu z nadszańcem, aby zapobiec zajęciu jej przez wroga i budowie tam baterii. Zagrożenie to zostało znów uwypuklone w roku 1577 przez hiszpańskiego inżyniera wojskowego Scipione Campi, a w roku 1582 przez Giovanniego Battistę.
Następna propozycja budowy fortyfikacji na wyspie była dana w roku 1670 przez włoskiego inżyniera wojskowego Antonio Maurizio Valpergę. Zaproponował on prosty fort sześciokątny z rogami, w stylu fortyfikacji holenderskich. Zamysł został skrytykowany przez inżynierów Zakonu; następną propozycję przedstawił w roku 1687 flamandzki inżynier wojskowy Carlos de Grunenbergh. Jego plan zawierał fort z czterema bastionami i rawelinem, otoczone przez rów obronny, drogę na przeciwskarpie (covertway) i faussebraye.