Kazamaty zgrupowane są po dwie, blisko szczytu klifu, przykryte ziemią i gruzem, i wykorzystując naturalne zakrzywienie frontu klifu, miały możliwość pokrywania ogniem artyleryjskim większej części portu Marsaxlokk.
Stan dzisiejszy thumb|200px|left|Południowa strona wschodniego odcinka rowu obronnego Patrząc z zewnątrz, fort jest w niezłej kondycji. Jak w każdym forcie poligonalnym na Malcie, wapienne czoła skarp i przeciwskarp erodują już od momentu wycięcia kamienia w kamieniołomie, w niektórych miejscach nawet do głębokości 1 metra. W niektórych przypadkach erozja spowodowała osunięcie się pokrycia do rowu obronnego.
W miejscu, gdzie droga do latarni Delimara biegnie wzdłuż wschodniego odcinka rowu, na długości około 10 metrów przeciwskarpa zawaliła się, powodując destabilizację drogi.
Rów obronny jest również wydatnie zarośnięty i wypełniony dużą ilością śmieci, niestety smutna rzeczywistość wszystkich wiktoriańskich fortów na Malcie. Aktualnie nie ma możliwości swobodnego wejścia na teren fortu.