Po śmierci Władysława Dąmbskiego (w 1877 roku) pałac odziedziczyła pochodząca z rodziny Jordanów żona. W 1934 roku, po bankructwie Jordanów, pałac znalazł się pod zarządem starostwa brzeskiego. Od 1936 roku funkcjonowała w nim szkoła rolnicza. Szkoła mieściła się w nim również po II wojnie światowej, do 1962 roku. Później w pałacu znajdował się internat żeński oraz przedszkole. W latach 90. XX wieku został opuszczony.
Zaniedbany, popadający w ruinę pałac w 2011 roku stał się własnością gminy Wojnicz. W 2022 roku rozpoczął się kompleksowy remont zabytku. W 2023 roku zawaliła się znaczna część frontowej ściany ryzalitu, uszkodzeniu uległy również sąsiadujące z nią wieżyczki.
Architektura Budynek założony jest na planie prostokąta. Elewacja frontowa z ryzalitem i głównym wejściem zwrócona jest w stronę zachodnią. Od wschodu elewacja ozdobiona jest kolumnowym portykiem i zwrócona w stronę doliny Dunajca. Dach dwuspadowy ze szczytami schodkowymi nad bocznymi elewacjami. Na narożnikach wieżyczki zwieńczone krenelażami. Wystroju elewacji dopełniają ostrołukowe okna i trzy zegary słoneczne, obecnie słabo widoczne. W holu metalowe kręcone schody z kolumną podpierają sklepienie żaglaste.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obiekty budowlane w Wojniczu Wojnicz Kategoria:Zabytki nieruchome w Wojniczu