Miejscowość odnotowana została wielokrotnie w archiwalnych dokumentach sądowych w sprawach karnych, cywilnych i majątkowych. W latach 1311–26 właścicielem wsi był cześnik lub podczaszy poznański, komes Pielgrzym (Peregrinus) z Komorowa. W 1364 miejscowość odnotowana przy procesie sądowym Świętomira dziedzica z Komorowa z opatem klasztoru w Obrze o budowę młyna na rzece Dojcy. Według wyroku Świętomir powinien zburzyć młyn, który zbudował, zaś opat może naprawiać groblę, którą zbudował na bagnie od Karpicka przez Komorowo do Niałka. W latach 1415–32 dziedzicem w Komorowie odnotowano Marcisza, Marcina Sepieńskiego. W 1480 chorąży poznański Piotr z Iłowca zamienił się z Jakubem z Ochli, dziedzicem z Wolsztyna, na wieś Gola koło Rakoniewic z dodatkiem 1000 grzywien półgroszy za połowę miasta Wolsztyn oraz połowę wiosek Komorowo i Karpicko. W latach 1506–23 właścicielem był Andrzej Iłowiecki syn Piotra Iłowieckiego]. On oraz jego brat Jan Iłowiecki dokonali w początku XVI wieku podziału dóbr. Każdy otrzymał po połowie miast Wolsztyn, Górki koło Czempinia, wsi Peczna, Karpicko oraz Komorowa.