Bigos hultajski, czyli szkoła trzpiotów – komedia obyczajowa warszawska Jana Drozdowskiego wystawiona po raz pierwszy w Teatrze Narodowym w Warszawie w 1801 roku.
Akcja Akcja rozgrywa się w ciągu jednego dnia w Warszawie. Głównym bohaterem jest fircyk zakochany w starościnie Majęckiej. Pozostał on tymczasowo sam razem ze swym służącym Frontynem w majątku swojego wuja - Podkomorzego Wielogrosza i wykorzystuje ten fakt, bawiąc się i grając w karty, w ten sposób marnotrawiąc rodzinny majątek. Niespodziewanie dostaje jednak wiadomość, że wuj zamierza jeszcze tego samego dnia powrócić do stolicy, co oznacza dla Walerego koniec beztroskiego życia. W międzyczasie przybywa dawno niewidziany brat Walerego – Biedosz, który powraca ze służby wojskowej (prawdopodobnie po zawarciu pokoju Lunéville)Kosiński Dariusz, Sceny z życia dramatu, Kraków, 2004, s. 31. Walery trafia do więzienia z powodu swoich długów. Tam postanawia zmienić swoje postępowanie i zerwać z dotychczasowym sposobem życia. Dzięki Majęckiej, która przekonuje Wielogrosza do wpłacenia za swojego siostrzeńca kaucji, Walery i spotkani przez niego w więzieniu przyjaciele, mogą wyjść na wolność. Sztuka kończy się małżeństwem służących - Basi i Frontyna.