Działalność humanitarna poetki nie trwała jednak zbyt długo. Maria White Lowell zmarła w wieku trzydziestu dwóch lat.
Twórczość Do najbardziej znanych utworów poetki należą napisany po stracie dziecka The Alpine Sheep, The Morning Glory, poświęcony Joannie d’Arc Rouen, Place de la PucelleTekst utworu, An Opium Phantasy, Necklaces i The Grave Of Keats. Być może twórczość Marii White Lowell byłaby zupełnie zapomniana, podobnie jak liryka dziesiątków innych poetów z tej epoki, gdyby nie kilka faktów. Po pierwsze, James Russell Lowell cenił dorobek żony i zadbał o jego wydanie. Po drugie, Emily Dickinson, najwyżej dziś ceniona poetka amerykańska, zainteresowała się liryką młodo zmarłej autorki za sprawą Thomasa Wentwortha Higginsona, a nawet się nią prawdopodobnie inspirowała. Po trzecie, o pamięć o Marii White zadbała kuzynka jej męża, uznana liryczka Amy Lowell.
Będący pomnikowym poetą tamtej epoki Henry Wadsworth Longfellow, któremu w dzień śmierci poetki urodziło się dzieckoBiogram w Wikiźródłach , poświęcił Marii White Lowell wiersz The Two Angels (Dwa anioły).
Two angels, one of Life and one of Death, Passed o'er our village as the morning broke; The dawn was on their faces, and beneath, The sombre houses hearsed with plumes of smoke.
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy poeci XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1821 Kategoria:Zmarli w 1853