długość skoku samców: 21,5 i 22,5 mm, samicy: 22,5 mm, nn: 21,5–22,5 mm. Derkaczyki syberyjskie są podobne do płowych. Różnią się od nich m.in. bardziej szarym przodem głowy z gęstymi, ciemnymi kropkami, mniej widocznym paskiem ocznym, ciemniejszymi krawędziami piór na grzbiecie o bardziej rudawym zabarwieniu. Tył szyi i boki piersi są czerwonobrązowe z popielatymi paskami, boki pokrywają czerwonobrązowe pasy. W stosunku do derkaczyków płowych syberyjskie mają więcej bieli w niższej części piersi i na brzuchu. Nogi różowobrązowe. Tęczówka brązowa. Od sympatrycznych chruścieli przedstawicieli C. exquisitus można odróżnić po białych lotkach II rzędu. Wygląd osobników młodocianych nieznany.
Zasięg występowania Derkaczyki syberyjskie gniazdują we wschodniej Rosji (brzegi jeziora Bajkał, północno-wschodnie Zabajkale i południowy Kraj Nadmorski) oraz w północno-wschodnich Chinach (wschodnia prowincja Heilongjiang). Zimują na obszarze od Japonii i Korei przez Riukiu po południowo-wschodnie Chiny. Z 2003 pochodzi doniesienie (in litteris) o prawdopodobnych lęgach w japońskiej prefekturze Aomori.