Kenjutsu (jap. 剣術) jest jedną z klasycznych japońskich sztuk walki, tzw. koryū-bujutsu, do której używa się miecza (lub mieczy, jedna ze szkół uwzględnia używanie dwóch mieczy naraz). Istniało wiele różnych szkół szermierki japońskim mieczem (nihon-tō). Przedmiotem nauczania tych szkół było skuteczne władanie mieczem w realnej walce.
Kenjutsu była sztuką walki bardzo cenioną przez samurajów. Miecz na przestrzeni całej historii Japonii był uważany za symbol i główną broń stanu rycerskiego, nazywano go często „duszą samuraja”.
Umiejętności te można podzielić na trzy główne kierunki: ittō-ryū – szkoła walki jednym mieczem (długim), zwanym tachi kodachi-ryū – szkoła walki jednym mieczem krótkim (zwanym wakizashi) nitō-ryū – szkoła walki dwoma mieczami jednocześnie (krótkim i długim). Innym dodatkowym kierunkiem był nito-ken (inna nazwa nito-kodachi). Polegała ona na walce dwoma wakizashi.
Niektóre klasyczne szkoły miecza, sięgające rodowodem średniowiecza, takie jak: Katori shintō-ryū, Kashima shintō-ryū, Kashima-shinryū, przetrwały do dziś. Podobnie jak w większości innych klasycznych szkół koryū-bujutsu, adeptom tych szkół nie nadaje się stopni mistrzowskich dan, lecz odpowiednie certyfikaty tzw. menkyo kaiden.