Filip II Sabaudzki-Achajski, (ur. w sierpniu 1340, zm. 21 grudnia 1368 w Aviglianie) – syn hrabiego Piemontu Jakuba Sabaudzkiego-Achajskiego (, 1301–1367) i Sybilli des Baux (), wydziedziczony przez ojca około 1366.
Życiorys Ojciec Filipa II, Jakub, został ogłoszony zdrajcą w 1360 przez Amadeusza VI, ponieważ dopuścił się buntu przeciw zależności wasalnej, której powinien przestrzegać w stosunku do swoich kuzynów, hrabiów Sabaudii. Dlatego, po krótkiej wojnie, Jakub został aresztowany, a jego syn i dziedzic, Filip, schronił się w Alessandrii. Jakub, aby odzyskać wolność i oczyścić się ze wszystkich zarzutów oraz odzyskać swoje włości, musiał zapłacić 160 000 złotych florenów, musiał też zrezygnować z roszczeń do Ivrei i Canavese oraz zmuszony został do poślubienia młodszej o trzydzieści lat Małgorzaty de Beaujeu (). Swoje dobra odzyskał po podpisaniu 2 lipca 1362 porozumienia.
W 1366 Jakub został zmuszony przez Amadeusza VI Sabaudzkiego do wydziedziczenia swojego najstarszego syna Filipa i zapisania całego dziedzictwa dzieciom z małżeństwa z Małgorzatą (Amadeusz i Ludwik).